ریش قاضی

ریش قاضی . [ ش ِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) لته ای که بر شیشه و یا کدوی شراب بندند تا شراب صاف و درپیاله ریخته شود. (ناظم الاطباء) (از برهان ) (از غیاث اللغات ) (از آنندراج ). پنبه که در دهان شیشه ٔ شراب نهند. (از غیاث اللغات ) (فرهنگ رشیدی ) : ندارد هیچکس پروای ریش محتسب اما به دور شیشه ٔ می ریش قاضی حرمتی دارد. خواجه آصفی (در هجو قاضی احمد سیستانی ). ریش قاضی حرمتی دارد بر هشیار و مست آنچه پیش هیچکس حرمت ندارد ریش تست . قاضی احمد سیستانی (در جواب آصفی ). چنان رسوا نمودم تقوی دیرینه ٔ خود را که کردم ریش قاضی خرقه ٔ پشمینه ٔ خود را. خان آرزو (از آنندراج ). ◄ قطره های شرابی که از آن لته پس از تر شدن از شراب می چکد. (ناظم الاطباء). ◄ گوشه ٔ لته که آویخته و به شراب تر شده و قطره قطره شراب از آن می چکیده باشد. (از برهان ) (از آنندراج ).