ز پی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ز پی . [ زِ پ َ / پ ِ ] (حرف اضافه ٔ مرکب ) مخفف از پی . از عقب . پس از. بدنبال . در عقب . برای . بجهت . ازبهر : بر همه شاهان ز پی این جمال قرعه زدم نام تو آمد بفال . نظامی . مرغی که تاکنون ز پی دانه مست بود درسوخت دانه را و پریدن گرفت باز. مولوی . بخاوران زپی چاشت خوان زر گستر بباختر ز پی شام همچنان برسان . سلمان ساوجی . ملک دنیا ز پی طاعت دادار گزید طالب گنج بیاید که به ویران گذرد. قاآنی .