زاج مطبوخ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زاج مطبوخ . [ ج ِ م َ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) از جنس زاج اخضر است که با خاک مخلوط باشد آن را با آب میجوشانند. رجوع به مخزن الادویه و رجوع به کتاب مفردات ابن بیطار و دائرة المعارف بستانی ج ٩ و رجوع به زاج در این لغت نامه شود.