زاذانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زاذانی . (اِخ ) مسروربن مغیره مکنی به ابی عامر. برادرزاده ٔ منصوربن زاذان اصلش بصری در واسط اقامت داشته . وی از عماربن منصور و ابوسعد احمدبن داود از وی نقل حدیث کرده است . ابن ابی حاتم از پدرش نقل کرده که وی از مشایخ است . (انساب سمعانی ). مسرور ومنصور از اولاد یکی از غلامان ابی عقیل ثقفی بوده اند. (از تاج العروس ). و رجوع به زاذان در لغت نامه شود.
زاذانی . (اِخ ) عمربن عبداﷲبن زاذان مکنی به ابوحفص ازاولاد ابی عمربن زاذان کندی تابعی و خاندان علم و ادب است . وی محدث و قاضی بوده و از عبدالرحمن بن ابی حاتم و محمدبن هارون بن حجاج مقری و محمدبن قرن بن عباس راوی و علی بن محمدبن سهل رازی و علی بن عمربن محمد صیدلانی و علی بن ابراهیم بن سلمة القطان نقل حدیث کرده است . محمدبن اسماعیل بن عمر وابوالحسن احمدبن محمد عتیق و دیگران از وی روایت کرده اند. عمر ابوحفص قبل از ٤٠٠ هَ . ق . وفات یافته است . (از الانساب سمعانی ). و رجوع به زاذان کندی شود.
زاذانی . (اِخ ) محمدبن ابراهیم (٢٨٥ - ٣٨١ هَ . ق .) مکنی به ابی بکر است، وی را گاه نسبت به یکی از اجدادش زاذان بن المقری زاذانی و گاه نیز عاصمی [ منسوب به عاصم بن زاذان یکی دیگر از اجدادش ] میخوانند. وی در اصفهان میزیسته و از حافظ نیشابوری حدیث بسیار فرا گرفته است . به شام و حجاز و مصر مسافرت کرده و در مکه فضل بن محمد جلدی در بغداد ابوبکر محمدبن سلیمان باغندی، در اهواز عبدان بن احمد جوالیقی، در مصر محمدبن زبان بن حبیب، در موصل احمدبن علی تمیمی، در شام اصحاب هشام بن عمار دمشقی و دیگر علمای این طبقه را ملاقات کرده است . آخرین کسی که از وی نقل حدیث کرده محمدبن علی بن هرمزد اصفهانی مکنی به ابی مسلم است . (از انساب سمعانی ). تألیفات وی : الفوائد المعجم الکبیر در حدیث (٨ جزء در یک مجلد). کتاب اربعین حدیث (مسند ابی حنیفه ). (الاعلام زرکلی ). و رجوع به زاذان بن مقری شود.