زاغه نشین/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهفرهنگ فارسی معینفرهنگ فارسی معین(~. نِ) (ص مر.) ۱- ساکن زاغه. ۲- (کن.) بینوا، تهی دست.واژه قبلی: زاغهواژه بعدی: زاغور