زاینده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زاینده . [ ی َ دَ / دِ ] (نف ) والد. بچه آورنده . مقابل تخم گذار (در حیوانات ). ◄ (اِ) مادر. (شرفنامه ٔ منیری ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) : ز زاینده قیصر برافراخت بال که آن زادنش فرخ آمد بفال . فردوسی . فکندی به تیمار زاینده را به آتش سپردی فزاینده را. فردوسی .