زبان افکندن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زبان افکندن . [ زَ اَ ک َ دَ ] (مص مرکب ) زبان بریدن . ساکت کردن . (آنندراج ) : مگر ز باغ ارم باصفاش حرفی گفت که تیغ باد سحر غنچه را زبان افکند. حسین ثنائی (از آنندراج ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زبان افکندن . [ زَ اَ ک َ دَ ] (مص مرکب ) زبان بریدن . ساکت کردن . (آنندراج ) : مگر ز باغ ارم باصفاش حرفی گفت که تیغ باد سحر غنچه را زبان افکند. حسین ثنائی (از آنندراج ).