زبان بی سر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زبان بی سر. [ زَ ن ِ س َ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از سخن بیهوده باشد. (خلاصه ٔ بهارعجم ) (آنندراج ) (برهان قاطع).سخن بیهوده . (ناظم الاطباء). سخن بی سروته و لاطائل .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زبان بی سر. [ زَ ن ِ س َ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از سخن بیهوده باشد. (خلاصه ٔ بهارعجم ) (آنندراج ) (برهان قاطع).سخن بیهوده . (ناظم الاطباء). سخن بی سروته و لاطائل .