زبان ترازو

زبان ترازو. [ زَ ن ِ ت َ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) خار ترازوی زرسنج . (غیاث اللغات ). خاری که در میان دسته ٔترازوی زر بشکل زبان باشد و چون آن خار برابر باشد و چپ و راست سرنکشد وزن راست باشد. (آنندراج ). لسان المیزان . (المنجد). نقیب . (منتهی الارب ) : بمیزان قناعت بیش و کم کم پیش می آید زبان این ترازو را نمیدانم نمیدانم . صائب . رجوع به زبانه شود.