زبان سپید کردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زبان سپید کردن . [زَ س َ / س ِ ک َ دَ ] (مص مرکب ) کنایه از اظهار عجز وفروتنی کردن . (ناظم الاطباء) (آنندراج ) : درکف اوصاف او لابه و زاری نطق چو دندان سپید کرد زبان را. شرف شفروه (از آنندراج ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زبان سپید کردن . [زَ س َ / س ِ ک َ دَ ] (مص مرکب ) کنایه از اظهار عجز وفروتنی کردن . (ناظم الاطباء) (آنندراج ) : درکف اوصاف او لابه و زاری نطق چو دندان سپید کرد زبان را. شرف شفروه (از آنندراج ).