زبان فریب

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

زبان فریب . [ زَ ف ِ / ف َ ] (نف مرکب ) دروغگو و فریبنده . زبان فریفته . (ناظم الاطباء). دروغگو باشد. (آنندراج ).