زبان پر بودن

زبان پر بودن . [ زَ پ ُ دَ ] (مص مرکب )... از سخنی ؛ آن سخن را فراوان گفتن . ◄ زبان پر ازگفتار تلخ بودن ؛ کنایه از خشمناک بودن : چنین گفت چون او بیامد ببلخ زبان و روان پر ز گفتار تلخ . فردوسی . ◄ زبان پر از نفرین بودن ؛ کنایه از بیزار بودن از کسی : همه دل پر از درد و دیده پرآب زبان پر ز نفرین افراسیاب . فردوسی .