زبان گز

زبان گز. [ زَ گ َ ] (نف مرکب ) چیزی تیز و تند که وقت خوردن زبان را میگزد. (آنندراج ). هرچیز که زبان را بگزد و تیز و تند و حاد و حریف . (ناظم الاطباء). چیزی که بواسطه ٔ تندی زبان را بگزد. (ناظم الاطباء). حازر؛ شیرترش زبان گز. (لغت نامه ٔ مقامات حریری ). حامز؛ شیر ترش زبان گز. طَخف ؛ شیرترش زبان گز. قارص ؛ شیر زبان گز. خمر مُفَلفَل ؛ شراب زبان گز. (منتهی الارب ).