زجرد

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

زجرد. [ زُ ج ِ ] (معرب، اِ) معرب دوگرد. ساخ . (از مهذب الاسماء: ساخ ). در یک نسخه از مهذب الاسماء عبارت چنین است : و الرجرد معرب .