زحیر خوردن

زحیر خوردن . [ زَخوَرْ / خُرْ دَ ] (مص مرکب ) غم داشتن . اندوهگین بودن . نگران بودن . دچار سختی و اندوه شدن : یکچند شادکام چریدید شیروار امروز درد باید خورد و غم و زحیر. فرخی . ای دوست غم جهان به بیهوده مخور بیهوده زحیر دهر فرسوده مخور چون بوده گذشت و نیست نابود پدید خوش باش و غم بوده و نابوده مخور. خیام .