زخریط
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زخریط. [ زِ ] (ع اِ) گیاهیست . (منتهی الارب )(از محیطالمحیط) (ترجمه ٔ قاموس ). لغتی است در زخرط بهمین معنی . (از اقرب الموارد). رجوع به زخرط شود.
زخریط. [ زِ] (ع اِ) آب دهن گوسپند و شتر. (منتهی الارب ) (از ترجمه ٔ قاموس ). همان زخرط است . (از اقرب الموارد). و رجوع به زخرط شود. ◄ آب بینی گوسپند و شتر. (منتهی الارب ) (ترجمه ٔ قاموس ). رجوع به زخرط شود.