زراعت کردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زراعت کردن . [ زِ / زِ ع َ ک َ دَ ] (مص مرکب ) کاشتن و کشت کردن . (ناظم الاطباء) : از قنات جامه آب معنی تر بسته شد سرزمین شعر راتا ما زراعت کرده ایم . محسن تأثیر (از آنندراج ). گر خدا را از برای رزق طاعت می کنی خانه می سازی و بر بامش زراعت می کنی . ناظم هروی (ایضاً). رجوع به زراعت و زراعة شود.