زرافات
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زرافات . [ زَ ] (ع اِ) ج ِ زَرافة. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). رجوع به زرافة شود.
زرافات . [ زَرْ را ] (ع اِ) چوبی که در سر آن رسن بندند و در طرف دیگر دلو و مانند آن بسته بدان آب پاشی نمایند. (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء). منازفی که آب بدانها کشند کشت را و آنچه بدان ماند. (از اقرب الموارد).