زرگر اصفهانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زرگر اصفهانی . [ زَ گ َ رِ اِ ف َ ](اِخ ) شیخ نجیب الدین رضا، از اماجد مجذوبین و اکابرمحبوبین بوده و پس از جذبه به سلوک رجوع کرده، ارادت به شیخ محمدعلی مؤذن خراسانی از مشایخ سلسله ٔ علیه ذهبیه داشته و خود هم از مشایخ آن سلسله است ... مثنوی سبع المثانی و خلاصة الحقایق و دیوان غزلیاتش بنظر رسید. در بعضی مقاطع جوهری رضا و نجیب الدین تخلص نموده، اگرچه اصلاً تبریزی است اما در اصفهان بوده ... شمع و چراغ همه روشن ازوست بوی خوش هر گل و گلشن ازوست . در همه جا حاضر و غایب چو نور در همه جا مبداء نور حضور... هرچه نموده ست بقدر عیان میدهد از وحدت ذاتش نشان بود و وجود همه اشیاء دم است کلی آن دم نفس خاتم است . (ریاض العارفین ص ٨٢) رجوع به مجمع الفصحا ج ٢ ص ١٥١ شود.