زعفرانی خنده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زعفرانی خنده . [ زَ ف َ خ َ دَ / دِ ] (اِ مرکب ) خنده ٔ بسیار. مأخذش گل کردن . خنده ٔ بی اختیار است از تماشای زعفران زار. (آنندراج ) : نی همین صبح خنک پف بر چراغم می کند زعفرانی خنده ٔ خورشید داغم می کند. سالک یزدی (از آنندراج ).