زعلة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زعلة. [ زَ ل َ ] (ع ص، اِ) آنکه در یک سال بچه دهد و در سال دوم نه . (منتهی الارب ) (آنندراج ). که در یک سال بچه دهد و در سال دوم ندهد. (ناظم الاطباء) (آنندراج ). ماده ای که در یک سال بچه دهد و در سال دوم ندهد.(ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). و در تکملة بالضم، زُعلَة. (از اقرب الموارد). ◄ شترمرغ ماده . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). لغتی است در صعلة. (از اقرب الموارد ).