زغابة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زغابة. [ زُ ب َ ] (اِخ ) موضعی است نزدیک مدینه، غربی مشهد سیدناحمزه رضی اﷲ عنه و یفتح . (منتهی الارب ). بدون الف و لام نام موضعی در نزدیکی مدینه ٔ طیبه . (ناظم الاطباء).
زغابة. [ زُ ب َ ] (ع اِ) ریزه ترین موی ریزه ٔ زرد. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ اندک . یقال : مااصبت منه زغابة؛ یعنی نرسیدم از وی چیزی را. (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).