زغادب

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

زغادب . [ زُ دِ ] (ع ص، اِ) کفک بسیار. ◄ مرد ستبرروی و زشت منظر و گنده لب . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (آنندراج ).