زغاو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زغاو. [ زَ] (ص، اِ) زن فاحشه و قحبه را گویند. (برهان ) (آنندراج ). زن قحبه . جنده . (ناظم الاطباء). ◄ قحبه خانه را نیز گفته اند. ژغاو. رجوع به زغارو شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زغاو. [ زَ] (ص، اِ) زن فاحشه و قحبه را گویند. (برهان ) (آنندراج ). زن قحبه . جنده . (ناظم الاطباء). ◄ قحبه خانه را نیز گفته اند. ژغاو. رجوع به زغارو شود.