زفربن الحارث
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زفربن الحارث . [ زُ ف َ رِ نِل ْ رِ ] (اِخ ) از سرداران لشکر حضرت امیرالمؤمنین علی (ع ) در جنگ صفین . رجوع به حبیب السیر چ خیام ج ١ ص ٥٤٥ شود.
زفربن الحارث . [ زُ ف َ رِ نِل ْ رِ] (اِخ ) از حکام عرب و از هواداران عبداﷲبن زبیر بود و با مروانیان مخالفت می نمود، ولی در لشکرکشی عبدالملک به جانب عراق به سال ٦٧ هَ . ق . با وساطت برادرش محمدبن مروان میان زفروعبدالملک مصالحه اتفاق افتاد. رجوع به حبیب السیر چ خیام ج ٢ص ١٣٤ و ١٤٧ شود.