زفزفة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زفزفة. [ زَ زَ ف َ ] (ع مص ) افکندن مرغ خود را بر زمین یا گستردن هر دو بازو را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ جنبانیدن بادکاه خشک را. (زوزنی ). جنبانیدن باد گیاه را. ◄ بانگ کردن باد در گیاه و درخت . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ سخت وزیدن باد. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ (اِ) آواز جنبش لشکر. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).