زلوخ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زلوخ . [ زَ ] (ع ص ) بئر زلوخ ؛ چاه که بر آن هر که رود پایش بلغزد. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). ◄ ناقة زلوخ ؛ ماده شتر تندرو. (از اقرب الموارد). رجوع به زلوج شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زلوخ . [ زَ ] (ع ص ) بئر زلوخ ؛ چاه که بر آن هر که رود پایش بلغزد. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). ◄ ناقة زلوخ ؛ ماده شتر تندرو. (از اقرب الموارد). رجوع به زلوج شود.