زلیج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زلیج . [ زَ ] (ع مص ) زلج . سبک رفتن . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).
زلیج . [ ] (ع اِ) نوعی آجر کاشی که رنگ و نقش نامطبوع دارد، درالجزایر و جز آن : و حیطانها بالقاشانی و هو شبه الزلیج عندنا. (ابن بطوطه، یادداشت بخط مرحوم دهخدا).