زل
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(زِ لّ) [ ازع. ] (اِ.) تیزی و حدُت گرما. ؛~ آفتاب نهایت سوزندگی و تابش آفتاب.
(زُ) (اِ.) (عا.) نگاه خیره و کنجکاوانه یا گستاخانه.
(زَ لّ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) لغزیدن. ۲- (اِمص.) لغزش.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(زِ لّ) [ ازع. ] (اِ.) تیزی و حدُت گرما. ؛~ آفتاب نهایت سوزندگی و تابش آفتاب.
(زُ) (اِ.) (عا.) نگاه خیره و کنجکاوانه یا گستاخانه.
(زَ لّ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) لغزیدن. ۲- (اِمص.) لغزش.