زمح
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زمح . [ زُم ْ م َ ] (ع ص ) ناکس . فرومایه . لئیم . ◄ سست . کوتاه بالا و زشت روی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ سیاه فام بدخلقت . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). سیاه قبیح و شریر. (از اقرب الموارد).