زمحنة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

زمحنة. [ زِ م َ ن َ ] (ع ص ) زمحن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). رجوع به زمحن شود.