زمخری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زمخری . [ زَ خ َ ری ی ] (ع ص ) باریک و دراز میان کاواک از هر چیزی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء). دراز از گیاه . میان تهی چون نی . (از اقرب الموارد). رجوع به زمخرة و زمخر شود. ♦ زمخری السواعد ؛ ظلیم زمخری السواعد؛ شترمرغ باریک ساق . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).