زمره

زمره . [ زُ رَ / رِ ] (از ع، اِ) گروه . جماعت . دسته . (از فرهنگ فارسی معین ). مأخوذ از تازی گروه . جمعیت . (ناظم الاطباء) : هرکه همت او برای طعمه است در زمره ٔ بهائم معدود گردد. (کلیله و دمنه ). تا یافتم سعادت و تشریف از نجم مسعودم و مشرف درزمره ٔ کرام . سوزنی . عالم است از صف عباداﷲ جاهل از زمره ٔ هم الکفره است . خاقانی . گرچه ز ملوک عهد بودی در زمره ٔ اصفیات جویم . خاقانی . بعد از مدتی همه آزاد و مطلق گردانید و در زمره ٔ مستخدمان دولت به دربار هند فرستاد. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی چ ١ تهران ص ٤٠٦). با یکدیگر می گفتند این طایفه از جنس انس و زمره ٔ بشرند. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ایضاً ص ٤١١). بسبب مناسبت شباب در زمره ٔ اتراب و اصحاب او منتظم گشت . (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ایضاً ص ٤٣٥). همچنین در زمره ٔتوانگران شاکرند و کفور. (گلستان ). و در زمره ٔ صاحبدلان متجلی نشود. (گلستان ). خردمندی را که در زمره ٔ اوباش سخن صورت نبندد، شگفت نیست . (گلستان ). ◄ سپاه . لشکر. (ناظم الاطباء). ♦ زمره ای از آن ؛ بعضی از آن . (ناظم الاطباء). ♦ زمره به زمره ؛ طایفه به طایفه . (ناظم الاطباء).