زملة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زملة. [ زِ ل َ ] (ع اِ) خرمابنان دراز و درهم پیچیده و خرمابنان ریزه ٔ انبوه و نهال خرما آنقدر که دست بدان نرسد. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
زملة. [ زُ ل َ ] (ع اِ) گروه مردم و همراهان . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
زملة. [ زَ م َ ل َ ] (ع ص، اِ) بسیار. یقال : ترک زملة؛ یعنی گذاشت بسیار را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء). ◄ (اِ) اهل خانه و عیال . (ناظم الاطباء). عیال . یقال : ترک زملة. (اقرب الموارد).