زمل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زمل . [ زَ ] (ع مص ) ردیف خود ساختن کسی را یا عدیل گردانیدن . ◄ لنگان راه رفتن از نشاط. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ در پی کسی رفتن . (از ناظم الاطباء).
زمل . [ زِ ] (ع اِ) ردیف . ◄ بار پشت . ◄ نیم جوال از هر چیزی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
زمل . [ زُم ْ م َ / زُ م َ ](ع ص ) ضعیف ترسنده و بددل . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ (اِ)بار درخت . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).