زناردار

زناردار. [ زُن ْ نا ] (نف مرکب ) بمعنی زناربند. (از آنندراج ). زناردارنده . زناربند. (فرهنگ فارسی معین ). کسی که زنار بسته باشد. برهمن . (ناظم الاطباء) : کشته چون من کشته ٔ زناردار جان عیسی در صلیب موی تو. خاقانی . خط و لب ساقیان، عیسی زناردار بر خط زنار جام، جم کمر انداخته . خاقانی . بت پرستان را عیب مکن و زنارداران را نکوهش منما. (مجالس سعدی ). عزیزان پوشیده از چشم خلق نه زنارداران پوشیده دلق . سعدی (بوستان ).