زنجموره
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زنجموره . [ زَ / زِ ج ِ / ج َ رَ / رِ ] (اِ) ظاهراً تصحیف و تحریف شده ٔ ضجه و مویه است . در عرف عام به همان معنی اصلی یعنی ناله، فریاد، مویه، التماس، گریه و زاری نومیدانه و از روی تأثر به کار می رود. حرف اول این واژه را به فتح و گاه به کسر می خوانند. (فرهنگ لغات عامیانه ٔ جمال زاده ).