واژه جو

زنده واف

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

زنده واف . [ زِ دَ /دِ ] (اِ مرکب ) مرغ هزاردستان بود. (اوبهی ). بمعنی زندباف که بلبل و مرغان خوش الحان باشند. (آنندراج ). بلبل . (ناظم الاطباء). رجوع به زندباف و زندواف شود.

معنی زنده واف | واژه جو