زندیقی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زندیقی . [ زِ ] (حامص ) الحاد. کفر. بیدینی . (ناظم الاطباء). ◄ (ص نسبی ) ملحد. کافر. بیدین : هر کس که آن را از فلک و کواکب داند...معتزلی و زندیقی و دهری شود و جای وی در دوزخ بود. (تاریخ بیهقی چ ادیب ص ٩٣). رجوع به ماده ٔ قبل شود.