زند

(~.) (اِ.) ۱- آهنی که بر سنگ زنند و از آن آتش بجهد، چخماخ. ۲- چوب آتش زنه که آن ر ا بر چوب دیگر سایند تا آتش بوجود بیاید. چوب بالایین را «زند» و چوب زیرین را «پازند» نامند.

(~.) [ ع. ] (اِ.) ساعد، بنددست.

(~.) (ص.) ۱- بزرگ، عظیم. ۲- نیرومند.