زهادت

(زَ دَ) [ ع. زهادة ]<BR>۱- (مص ل.) زهد ورزیدن، رغبت نکردن به دنیا.<BR>۲- (اِمص.) بی میلی به جهان، پرهیزگاری، پارسایی.<br>

(زَ دَ) [ ع. زهاده ] ۱- (مص ل.) زهد ورزیدن، رغبت نکردن به دنیا. ۲- (اِمص.) بی میلی به جهان، پرهیزگاری، پارسایی.

زهادت . [ زَ دَ ] (ع مص ) زهادة. زهد ورزیدن . رغبت نکردن به دنیا. (فرهنگ فارسی معین ). پرهیزگاری و رغبت نکردن به دنیا . (غیاث ).پرهیزگاری و عدم رغبت به دنیا. (ناظم الاطباء). ترک دنیا. پارسا شدن . (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). صاحب منتهی الارب پس از معنی زهادت افزاید: «یا زهادت در امور دنیاست و زهد در امور دین ». رجوع به زهادة شود.