زهزاد
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(زِ) (اِمر.) زن و فرزند، نسل، فرزند.<br>
فرهنگ فارسی معین
(زِ) (اِمر.) زن و فرزند، نسل، فرزند.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زهزاد. [ زِ ] (اِ مرکب ) نسل و فرزند. (برهان ) (آنندراج ) (فرهنگ فارسی معین ) (ناظم الاطباء). اهل و عیال و فرزند. (از جهانگیری ). رجوع به زه و زاد شود.