زهل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زهل . [ زَ ] (ع مص ) دور شدن از بدی . (منتهی الارب ) (آنندراج ). دور شدن از چیزی . (از اقرب الموارد) (از ناظم الاطباء).
زهل . [ زَ هََ ] (ع مص ) سپید و تابان شدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ (اِمص ) سپیدی و تابانی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد).