زهکشی

(زِ. کَ یا کِ) (حامص.) خشکاندن آب زمین.<br>

(زِ. کَ یا کِ) (حامص.) خشکاندن آب زمین.

زه کشی . [ زِه ْ ک َ / ک ِ ] (حامص مرکب ) عمل کندن جویهای گود تا رطوبت یا آب اراضی باتلاقی در آن گرد آمده زمین خشک و سالم شود. جداولی که در باتلاقها کنند برای اخراج آبهای عفن، تا زمین خشک و آماده ٔ زراعت شود. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). خشکانیدن آب زمین . (فرهنگ فارسی معین ). رجوع به ماده ٔ بعد شود.

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی