زه
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(~.) [ متر. معر. زیق ] (اِ.) کناره چیزی.
(~.) ۱- (اِمص.) زاییدن. ۲- تراوش آب از درز چیزی. ۳- (اِ.) نطفه. ۴- بچه. ۵- چشمه.
(~.) (اِ.) چله کمان.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(~.) [ متر. معر. زیق ] (اِ.) کناره چیزی.
(~.) ۱- (اِمص.) زاییدن. ۲- تراوش آب از درز چیزی. ۳- (اِ.) نطفه. ۴- بچه. ۵- چشمه.
(~.) (اِ.) چله کمان.