زوازیة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زوازیة. [ زُ ی َ ] (ع ص ) (از «زوزی ») کوتاه درشت و فربه و بزرگ . یقال : قِدْر زوازیة؛ ای ضخمة. (منتهی الارب ) (آنندراج )(ناظم الاطباء). و رجل او قوم زوازیة؛ ای قصار غلاظ. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). رجوع به زؤازئة شود.