زواوی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زواوی . [ زَ ] (اِخ ) شرف الدین عیسی بن مسعودبن منصور الزواوی الحمیری المالکی . (٦٦٤ - ٧٤٣ هَ .ق .). وی فقیه و از علماء حدیث و از مردم زواوة در مغرب بود. او راست : اکمال الاکمال، در حدیث . و شرح جامع الامهات، در فقه مالکی . (از اعلام زرکلی ج ٢ ص ٧٥٤).