زودگزای
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زودگزای . [ گ َ ] (نف مرکب ) زودگزاینده . که زود گزد و مسموم سازد : تا تو به رزمی چو زهر زودگزایی تا تو به بزمی چو شهد نوش گواری . فرخی . موافقان را مهرت نبید نوش گوار مخالفان را خشم تو زهر زودگزای . فرخی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زودگزای . [ گ َ ] (نف مرکب ) زودگزاینده . که زود گزد و مسموم سازد : تا تو به رزمی چو زهر زودگزایی تا تو به بزمی چو شهد نوش گواری . فرخی . موافقان را مهرت نبید نوش گوار مخالفان را خشم تو زهر زودگزای . فرخی .