زوعة

زوعة. [ ع َ ] (ع اِ) پاره ای از گیاه خشک میان گیاه تر. ◄ گوشت برهم نشسته . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ (ص ) سبک و چست از مردم و جز آن . ج، زُوَع . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). رجوع به زُوَع شود.

زوعة. [ ] (ع اِمص ) شگفتی . ◄ پریشانی . ◄ آویختگی لبان پیری در هنگام گفتار. ◄ (ص ) حقیر. تحقیرشده (زن یا مرد). (دزی ج ١ ص ٦١٤).