زوی

زوی . [ زَ وی ی ] (ع مص ) دور کردن چیزی را. ◄ پوشیدن راز از کسی . ◄ فراهم آوردن چیزی را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ گرفتن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ و فی الحدیث :زُویت ْ لی الارض ُ فأریت ُ مشارقها و مغاربها؛ ای جُمِعَت ْ. ◄ آژنگ درافکندن میان دو چشم : زوی الرجل بین عینیه ؛ یعنی آژنگ درافکند آن مرد در میان دو چشم خود. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ برگردانیدن : زوی المال عن وارثه ؛ ای صرفه . (منتهی الارب ). زوی المال عن صاحبه ؛ گرفت آن مال را از صاحبش . (ناظم الاطباء). زوی الرجل المیراث عن ورثته ؛ عدل به عنهم . (اقرب الموارد). ◄ زوی المال وغیره ؛ گرد آوردن و محیط شدن بر آن . ◄ زوی عنه حقه ؛ بازداشتن او را از حقش . (از اقرب الموارد). ◄ زُوی َ علیه زَوّاً (مجهولاً)؛ ای قضی و قدر. (منتهی الارب ). ◄ گوشه گرفتن : زوی الزاویة؛ گوشه گرفت . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).